Grubun ilk üyeleri Liam Gallagher, Paul Arthur, Paul McGuigan, Tony McCarroll’dan oluşan gruba daha sonra Liam’ın kardeşi Noel’de katılır. Asıl isimleri “The Rain” olan grup, 94 yılında ilk albümleri “Definitely Maybe”‘yi çıkarır. Grubun bu albümde ki “Slide Away”, “Cigarettes and Alcohol” ve “Supersonic” şarkıları özellikle beğenilir. Albüm sadece İngiltere’de 2 milyonun üzerinde, ABD’de 1 milyonun üzerinde, dünya genelindeyse 7 milyonun üzerinde satılır. Çeşitli listelerde sürekli yer alan bu albüm, Q ve HMV dergilerinin okuyucuları tarafından 2005 yılında “En İyi İngiliz Albümü” seçilir.

Grubun 94 yılında çıkardığı albümünün 3 tane teklisi çıkar. Ancak, asıl beklenen ikinci albümleridir ve tek albümlük bir grup olabileceği de ihtimaller dahilindedir. Fakat, grup 1 yıl sonra 95′te ikinci albümleri olan (What’s the Story) Morning Glory? albümlerini çıkarır. Bu albümdeki 3 şarkı özellikle grubun hayranları tarafından inanılmaz beğenilir. “Champagne Supernova”, “Wonderwall” ve “Don’t Look Back in Anger”. Son saydığım “Don’t Look Back in Anger” şahsım tarafından bu grubun en üst mertebesi olarak görülür. Çünkü, bu şarkıyla Beatles’dan beri onlar kadar iyi şarkı yapamamış Ada gruplarını rahatlattılar. Q dergisi okuyucuları tarafından 2000 yılında “Gelmiş Geçmiş En İyi İngiliz Albümü” seçilir. Q’nun bir erkek dergisi olduğunu farketmişsinizdir umarım. Devam edelim, bu albüm İngiltere’de Michael Jackson’ın “Bad” albümünden sonra, en hızlı yüksek satış rakamlarına ulaşan albüm olmuştur.

Oasis, Liam’a göre çok iyi, Noel’e göre çok kötü bir albüm olan “Be Here Now” ‘u bir önceki albümlerinden iki yıl sonra 97′de yayınlar. Aslında bireysel olarak baktığımızda Liam’ın en iyi vokal yaptığı albüm budur. Albüm çıktığı ilk gün 350.000 satar, 1 hafta içindeyse 1.000.000 rakamına ulaşarak Michael Jackson’ın “Bad” albümünün satış grafiğini, hatta ne kadar satış grafiği varsa altüst eder. İngiltere ve Kanada’da 1 numaraya çıkan albüm, ABD müzik listelerindeyse 2 numarada kalır. Bu albüm Oasis gelmiş, geçmiş çıkardığı en gürültülü albüm olarak da bilinir. Bu albümden bana göre öne çıkan şarkılarsa, “D You Know What I Mean”, “It’s Gettin’ Better Man”, “Be Here Now”, “Stand By Me”, ” I Hope I Think I Know”, “All Around This World”, “Don’t Go Away.”

Oasis 3 senelik bir bekleyişten sonra özellikle maço hayranları tarafından çok kıymet verilen 4. albümleri “Standing on the Shoulder of the Giants” ‘ı 2000 yılında çıkarır. Bu albümde “Fuckin’ in the Bushes”, “Go Let it Out”, “Sunday Morning Call” ve “Where Did It All Go Wrong” öne çıkar ve konserlerde özellikle bahsettiğimiz asabi grup tarafından bağır çağır söylenmeye devam eder.

Oasis’in bu 4 albümü aslında o kadar sıradışıdır ki (ilk 3′ü kesinlikle olmak üzere) bundan sonra çıkardıkları 3 albüm o kadar değer görmez. Aslında o albümleri de dinleseniz ortalama bir müzik albümü olduğunu farkedersiniz. Ama Oasis’in belli bir düzeyi vardır hayranlarının gözünde 36 şarkı boyunca sıradan olması kabul edilemez.

Aslında grubun sabit kalan 2 elemanı Noel ve Liam Gallagher’dır. Bütün elemanlar yıllar boyunca sürekli değişir bu ikili dışında. Brit Rock/Pop’da ki diğer iki rakibi Coldplay ve Radiohead’in aksine onlar bu çizgiden asla şaşmazlar. Belki de bazı otoriteler doğru söylüyordur ve “Be Here Now” Brit Rock’ın sonudur. Çünkü, o albümden sonra hiç bir albüm çıtayı bir üst seviyeye koyamadı. 2009 yılında kavga eden Liam ve Noel bir daha birbirleriyle asla çalışmayacaklarını söylerler, Oasis fiilen son bulur. Ama bence hikayenin sonu bu değil. Bu iki rahatsız kardeş son sözlerini henüz daha söylemediler.

Aslına bakarsak Blues müziğin dahil olmadığı bir tür yoktur. Calypso, ska ,rhytm ve rocksteady tonlarının karışımının en genel adı olmuştur REGGAE müzik türü. Ska, dub ve ragga, Jamaika’ya ait en temel ezgiler veren daha özel türlerdir karışım sayesinde reggae oluşmaktadır.

Kimdi peki bu türü dinleyenler? En başta diyebiliriz ki Bob Marley hayranları. Bob Marley, reggae müziğinin sadece Jamaika sınırlarında kalmamasını sağlayıp, onu bütün dünyaya duyuran en önemli isimlerden biri olmuştur. Özellikle bu müzik severlerde en dikkat çekici özellik, saçlara yapılan rastadır. Aslında birazcık hippilik de mevcuttur diyebiliriz. İnanç, aşk, barış, yoksulluk, eşitsizlikler gibi temalar barındırır. 1970’ler kilit tarihtir. Bu tarihten sonra dünya barışı için sokaklara dökülmüşlerdir müzikleri ile.

Reggae’de baslar ön planda ve önemlidir. Davulun önemi de Afrika yerlilerinden dolayı müziğin içine girmiştir. En ünlüsü Nayahbingi ritmidir. Bir diğer ünlü ritim one drop’tur ve üçüncü zamana vurgu yapar. Bas ve davul arasındaki ilişki son derece groovy’dir. Ayrıca her temel davul ritmi için bir isim vardır.

Bob Marley dışında, 1960′ların sonunda o dönem ska/rocksteady yapan Toots and The Maytals’ın “Do The Reggay” isimli parçası ilk reggae parçası olarak kabul edilir. Reggae müziğin gelişmesinde, 1950′lerden beri Jamaika’ya müzik sağlayan efsane prodüktör Sir Coxone Dodd ve stüdyosu Studio One’ın çok önemli bir payı vardır.

Her müzik türünde olduğu gibi teknolojinin de ilerlemesi müzik kalitesini artırmıştır. 70’lerde yapılanla 80’ler çok fark etmiştir. Ve müzik İngiltere’ye kaymıştır. Jamaika’da az da olsa oldschool yapımlar devam etse de sound dancehall/ragga’ya dönmüştür. Günümüz isimlerinde Shaggy ve Sean Paul Jamaika’yı ve bu türü tekrar aynı canlılığı ile gündeme getirdi. Tabii ki bir kere de olsa denenmesi, dinlenmesi gereken bir tür fakat ben sanki yine Blues türden vazgeçemeyeceğim. Görüşmek üzre.

Sonra TV’nin önünde uzun bekleyişler başladı benim için, Michael çıksada videosunu kaydetsem diye… Kalemle çevirerek defalarca “Billie Jean” dinlemek ayrı bir zevkti benim için. Michael’dı O…  Kraldı… Kral olduğunu anlamak için “king of pop” yazılı pankartları görmenize gerek yoktu, dinlerken onu kendisi size bunu anlatıyordu zaten.

Moonwalk sahnelerini durdurup durdurup inceleyerek moonwalk yapmaya çalışarak büyümüştük biz… Kolundaki bantına, beyaz eldivenine olan hayranlığımdan olsa gerek bende ondan istiyorum diye çırpınışım henüz bacak kadar bir veletken.

Şimdi ise sabahın bir vaktinde bir arkadaşın attığı bir mesajla burkuldu içim. Ölen bir insan yoktu ortada biten bir kuşak vardı sanki. Yeni nesil yavaş yavaş gömerken bizim tatlı 80′lerden kalma hatıralarımızı en sağlam kalemiz yıkıldı… Kralımız öldü…

Önce güzelim kasetlerimizin yerini cdler, sonra “Modern Talking”lerimizin yerini djler almaya başlamıştı. Peki Michael’ın yerini kim alacaktı? Sanırım en çok acıtan şey onun yerini biraz olsun dolduracak bir insan evladının olmayışı ve aslada olmayacağını bilmek.

Artık acaba Türkiye’ye gelir mi? Diye belirli aralıklarla turne tarihlerini kontrol etmek, her şarkısını duyduğunda “ah ulan bir gelse be buraya” demek, “param olsun gitmezsem yurt dışına Michael’ı izlemeye ne olayım” demek yok işte…

Bir insanın değil bir kuşağın sonuydu sanki. Öyle bir tuhaf yapıyor insanı işte. Çünkü “Michael”dı O.. Nasıl desem Michael Jackson işte…

Kimlerden söylememiş ki, David Bowie, Bob Dylan, Bjork, Sezen Aksu, Tanju Okan, Garbage, Leonard Cohen, Alpay, Rainbow, ve diğerleri. Hiç ilk defa dinlediğiniz bir şarkıda ilk kelimeden boğazınızı yavaş yavaş düğümleyen bir şeyler olduğunu farkettiniz mi? Murathan Mungan’ın şiirinden bestelenen ” Nilüfer ” tam bu tanıma uyan cinsten. Çok söz var uğrunda söylenmesi gereken ancak hangisi değerini verebilir emin değilim. Sadece dinlemeli ve gözlerinizi kapamalısınız. Ben 21 yaşındayım, elimden kayıp giden yılları ve fırsatları yüzüme vurdu, kirpiklerim ıslandı. İnsan bir şarkıyı, altı üstü bir şarkıyı bu kadar ruhundan okur mu? Cama üfleyenler, ruhlarını ve ciğerlerini üflerlermiş ya eski zamanlarda, Müslüm Gürses’te sözlere ruhundan ve ciğerinden üflemiş. Albümde önplana çıkmaya aday o kadar çok şarkı var ki, hepsiyle ilgili hissettiklerimi anlatsam sizleri sıkmış olurum. Acilen dinlemenizde fayda var, o derece. Ama bir anda tüketmeyin zira yaşanmışlıklar şarkıya daha çok anlam yüklemeye başlar. 15 yıl sonra radyoda ( kalırsa elbette) duyarsanız bu şarkıyı, bugünleri çok net hatırlatacaktır, eski aşkları, yitirilenleri. Murathan Mungan’ın editörlüğünü ve seçiciliğini yaptığı albüm aslında eski.

Gelelim son günlerde çıkan ” Sandık ” albümüne. 10 tane yeni düzenlenmiş, çok iyi okunmuş şarkı var. ” İtirazım Var” la açılıp aynı şarkının düetinde Ceza’yla yapılan yeni bir edisyonu albüm kapanıyor. Ortada ki şarkılarda ise uzun veya kısa bir hayat yatıyor. Arkasından Kenan Doğulu’dan dinlediğimiz ve klibi yayınlanan ” Tutamıyorum Zamanı “. Kenan Doğulu’ dan dinlediğimde pek kanım kaynamamıştı şarkıya işin doğrusu. Fakat, Müslüm Gürses çok başka bir edayla okumuş ve yazının başında söylediğimiz Patti’ nin o farklı tadı ve yorumu bu şarkı için tam söylenecek söz.  Peşinden ” Gönül ” geliyor. Fikret Kızılok’a ait olan sözleri, en güzel yorumlayan Leman Sam’dı. Müslüm Gürses’ de eklendi yanına.  ” Sarıl Bana ” , ” Vazgeçtim ” , ” Benim Meselem ” , ” Sorma ” , ” Senden Vazgeçmem ” ,  ” Bu Şehirde Yaşanmaz ” ve ” İtirazım Var ( düet Ceza ) ” yla kapanıyor albüm. Ama tekrar tekrar başa alıyorum. Çünkü, bir kere dinlemekle hallolmayacak ve hakkı verilmeyecek bir işi.

Müslüm Gürses, sadece sanayi sitelerinde ve varoşlarda dinlenmemeliydi. Halfetili bu ses sadece bir zümreye ait olmamalı. Bu ses, bu yetenek, sadece bir kitleye malolacak kadar küçük değil. Bu adımları Müslüm Gürses’ i entel kuntel rakı masalarının mezesi değil, direkt rakı içme sebebi yapmıştır. Yakıştırmayı yapanlar Gürses’ i çok küçümsüyor. Müslüm Gürses beni kendine hasta etmiştir. Aklıma kazınan sözleriyle bitirmek istiyorum, ” Nilüfer ” den;

” Herşeyi al, bir şansım olsun, başka yer başka  zaman, sensiz ömrüm olsun. “

“Kovaladıkça kaçan ateş böceği misin?” işte tam da bu mısra, ismimden bir anlam taşıyor. Aranızda bilmeyenler vardır. Hemen söyleyeyim. Elçin’in anlamı ateş böceğidir. Neyse not düştükten sonra bir gidelim o günlere; o dönemde yaşanan, belki de doyasıya yaşanan saf aşkların olduğu ve bu güzelliklerden ötürü çıkan muazzam şarkılara.

Müziğin en samimi yapıldığı kıt kanaat teknoloji aletleri ile muhteşem seslerin müzik piyasasını oluşturduğu dönemde ne harikadır kim bilir müzik marketler. O dönemlerin insanıymışım aslında, belki de yanlış zamanda doğdum. Yeşilçam’da görselle kullanılan müzikler ne kadar etkileyicidir. Televizyonda her çıktığında aynı hevesle izlediğim filmleri belki de bu kadar harika kılan, güzelliğine güzellik katan bu 45’liklerdir. Repertuarımdan silinmeyecek o kadar çok parça var ki… Gerçekten günümüz teknolojisinin pek çok duyguyu alıp götürdüğünü hissettiğimde açıp dinlediğim, rahatladığım ve “harbi ne gerçekçi duygular varmış” dediğim çok fazla oluyor.

Bu aralar Issız Adam filmi ile daha da popülerleşen 45’likler, bence hak ettiği ilgiyi görmeye başladı. Popülaritesinin aracı olan bu filmden önce de, bu plakların hastası olanlar (bunların arasında ben de varım) da vardı tabii ki. Hem de koleksiyonculara kadar.

Plakların 33’lük ve 45’lik olarak iki çeşidi vardı. 33’lük daha fazla parça alabiliyordu içine. Bu rakamların amacı dakikadaki dönme hızını verir. Normal plaklar aslında 33’lüktür. Kesintisiz müziğe ulaşmak için 33’lüğün üstüne 45’lik yazılır.

Hiç plak çalma zevkini tattınız mı bilmiyorum ama mutlaka denemenizi öneririm. Özellikle plağı koyduktan sonra gelen o çıtır çıtır sesler olur ya, insana huzur veren o sesler işte… Ardından çalacak olan şarkıyı beklemenin verdiği heyecan ve mutluluk ne güzeldir.

Gençlerin evlerde toplanıp yaptıkları çay partileri mesela… Özenle seçilen plaklar sıraya dizilir. Pikabın başında onunla ilgilenen birisi olur. Dans edilir. Ne güzeldir o figürler. Moda hele! İspanyol paçanın bir dönem çok popüler olduğu zamanlar. Erkeklerin dar gömlek, kızların mini etek modasının olduğu zamanlar ne güzeldir. O makyajlar… Göze çekilen kalın siyah kalem, kabartılan ve spreylenen saçlar… Göze hoş gelen bir gençlik dönemi… Hepimiz Türk sinemasında bol bol görmüşüzdür bu manzaraları.

Günümüzde hala o günleri yaşatmaya çalışan güzel mekânlar vardır. Benim Ankara’da tavsiye edebileceğim; “Plaklı Figüran Kahvehanesi”, “Nefes”, “Eskiyeni” dir.

Türk plaklarının yanında tabii ki yabancı plaklar da güzeldi. Frank Sinatra özellikle… Nil Burak ve Ayla Dikmen’i günümüzde herkes tanıyor. Diğer sanatçıları da keşfetmek sizin elinizde. Meraklı olun veya olmayın bence bir deneyin, iyi gelecek göreceksiniz.