Kafkaslardaki küçük bir toprak parçası deyip geçebiliriz Çeçenistan için. 1780′ lerden bu yana sadece özgürlük için İmam Mansur’ un hareketiyle ayaklanan bu halk bugün dünyada unutuldu; yazık ki Türkiye’ de de unutuldu.
Halbuki, Çeçenistan din, tarih ve kültür olarak bizim kardeşimiz. Unutan milletim adına utanıyorum.

Osmanlı’ dan itibaren kabul edersek Türkiye 1980′ lere kadar resmi olarak Çeçenlerin bağımsızlığını savunan bir ülkeydi, sonrasında ise tevatürlere göre gayrıresmi, örtülü savunuldu. Ayrılıkçı Kürt hareketlerinden sonra, hükümetler sürekli karşısına çıkarıldığı için bu duruş, devletlerin bütünlüğünden yana oldu ve duruşunu değiştirdi. Yanlış anlaşılmasın, devlet bütünlüğü derken, Darwin’ in doğal seleksiyon yasasını da düşünürsek, özgürlük ve bağımsızlık herkesin hakkı değil.

Çeçenistan’ da bugün tarihine ve atalarına ihanet edercesine davranan bir devlet başkanı bulunmakta. Yüzyıllardır devam edegelen, ( Türkiye’ de de bazı kesimler tarafında pek sevilen Stalin en azılı uygulayıcısıydı ) Rus Kazaklarının bölgeye devlet zoruyla iskanı sonucu, seçimlerde bu tür sonuçlar çıkabiliyor. Halbuki, Cevher Dudayev ve Aslan Mashadov, öncesinde Mansur, Şamil, İslambulov kardeşler, Bisultanov ve arkasından yürüyen halklar bunun için mi canlarını vermekten çekinmediler? Sırf 10 yıldır atılan kimyasal ve kitle imha silahlarından dolayı WWF burada genlerin bozulduğunu ve daha önce rastlanmamış bir hastalığın oluştuğunu söyledi. Bugün Çeçenistan’ da başkan olan mafya bozuntusu lanet Kadirov ne yapıyor? Dağlarda Çeçenistan ve onun özgürlüğü için savaşan mücahitleri temizlemek için Putin’ le Medvedev’ le yemekler yiyor, toplantılar yapıyor. Rus Bozması! Son dönemde yaşanan Gürcü savaşında, sözde bağımsız Çeçenistan’ ın orduları Gürcistan’ a hareket etmişti, Rus ordusuna yardım için. Çok değil 92 ve sonrasında kadınlarınıza iğrenç bir şekilde tecavüz etmediler mi, çocuklarınızı öldürmediler mi, şehirleriniz yakılmadı mı? Dünya’ da bunun üstüne uyumadı mı? Agik’ in sözde bir araştırması vardı bir tek. Bugün saf Çeçen halkı Çeçenistan’ da yaşamıyor. Gürcistan’ da, Türkiye’ de, Azerbaycan’ da, Rusya’ nın steplerinde yaşamaya mecbur bırakılıyor. Şimdiyse, yazık ki Çeçenistan’ ın çocukları o dağlarda özgürlük diye haykırmıyor. Türkiye’ ye soykırımı dayayan dünya, her kelimeyi söyleyen bir tek soykırım demeyen Obama, neden Rusya’ nın yaptıklarını atlıyor. Herkes unutuyor, Çeçenler ve onları sevenler kan ağlamaya devam ediyor.

Çeçenistan’ ın bağımsızlığı için savaşan mücahitlere terörist demeye dili varan varsa, sözlüğü açsın, iyice baksın! Teröristler özgürlükleri için 300 yıla yakın savaşmazlar. Bende boşuna dil döküyorum. Dünya, Srebrenica’ yı unuttu, soykırım diyemedi. Bosna’ ya yardım etmeye gelenler elleriyle vermişti Çetnik’ e. Onların insan hakları mahkemesi mi ne yapacak masumları hedef alan vahşilere? Seselj, Milosevic, Karacic yargılandı da ne oldu? Yeltsin yargılanabilseydi, Graçev yargılansaydı ne olacaktı? Böyle adamlara karşı dünyanın yeterince adil olmadığını, adaletin er ya da geç sağlanacağına olan inancım yine de devam ediyor.

Çeçenistan hep bir kalp ağrısı olacak sevenleri için. Aklımda, dilimde o kadar çok söz var ki, hepsi birbirine dolanıyor.Söylemek istediklerim karışıyor, kusruma bakmayın. Yazıyı da bir Çeçen’ in sözleriyle bitirip köşeme çekilmek en doğrusu olacaktır;

“Bizi yaralarsanız kanamaz mıyız, gıdıklarsanız gülmez miyiz, zehirlerseniz ölmez miyiz ve zülmederseniz “öç” almaz mıyız?”