"Tür: Deneme. Konu: Her şey!"

| kayıt! | şifrem?

Yazıya Dön

Yazıyı Paylaş

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Son Yazılar

Elleri yıkamak… Teknik olarak kirimden arınsam da, kirliydi düşüncelerim hala. Hayata karaladığım, çamura buladığım bir pencereden bakıyor, ne silip temizliyor, ne de kimsenin temizlemesine izin veriyordum.

İçime bir şey dolmuş bu da beni dışarıya çıkmaya itmişti. Gecenin bir yarısı, sokakta birkaç serseri çocuk, birkaç kedi ve ben vardık… İnsanlar neden gece yaşamaz diye düşündüm, hâlbuki karanlık olmasa? Akşam ne kadar karanlık olsa da, herkes dışarıda. O zaman sorun dükkanların kapalı olması mı? Peki, hayat alışveriş yapmak mı ki? Dükkânlar kapanmasın madem, nöbetleşe işletilsin. Gecenin bir yarısı teflon tava almam gerekti belki, tavam olmadan uyumak istemiyor olamaz mıyım? Babam uyumamı, annem uyanmamı, patronum çalışmamı söylüyor, tamam diyorum. Herkes beni çok sevdiğini söylüyor, ama ben kaçmak istiyorum. Nedense hep bir gitme isteği, neyi çözecekse gitmek?!! 

Bak şimdi yeni bir sayfa açalım tamam mı? Tekrar çiz, tekrar. Düzeltmeyi hiç öğrenmemiş, durmadan tüketen bir yığın insan, sil baştan… Aman ne kolay! Öyle ahkam kesiyorum işte. Sonra kalkıp gidiyorum bir sabah, bir sırt çantası, pasaport vs…

Nereye? Hep güneye doğru gitmek düşünesi, yukarıda umut yok gibi! Kalabalık, saçma yerler, parlak kaldırımlar, sıkıcı partiler… Öyle gelip geçen bir hayat, gayet bayat ama rahat. Düşünmeden yaşamak ister miydim diye düşünüyorum… Düşünürken , düşünerek vazgeçiyorum bu düşünceden. Ardıma bakmadan gidiyorum sonra, beni ararlarsa? Patrona ne desem, ailem ne der? Hiçbir düşünce yok… Serseri bir kedi gibi dönüp gidiyorum. Belki yine gelirim, bilmiyorum.

Büyülerin yapıldığı mekanlar, devrimler, dualar, inançlar, gelenekler, evler, tarlalar, adamlar, kadınlar, çocuklar, tuhaf otlar sonra hayvanlar… Bir tapınaktayım, başımı koyup içten içe konuşmaya başlıyorum O’ nunla. Ben de anlayacak mıyım bir gün? Nirvanaya varmak? Anlamış mıyım yoksa ne? Sormazdım ama o zaman? Bir sorun mu var? 

Evet, bir sorun var. Anlaşılacak bir şey var mı bu kadar düşünülecek? Anlayıp anlamadığımı anlamak için ne yapmam gerektiğini anlamıyorum. Geri dönüyorum, havaalanında hiç zorluk yaşamadım, oysa yanıma epeyce de şey aldım.    X-Ray cihazları göremez…

Herkes bana çok kızmış, işsiz kalmışım, neden ki? Anlatmak istiyorum sadece, neler gördüm bir bilseniz? Burada kalıp hep aynı şeyi yaparsam mutlu olacaklarmış meğer. Annem yanımda getirdiğim andaçlardan alıyor hıncını. Babam benimle konuşmuyor, ama gülüyor yüzüme bakıp, ” aptal çocuk!”.  Ben de yine sokağa çıkıyorum. Bir sokak kedisi bulup hepsini, herşeyi ona anlatıyorum. Karşılık olarak başını kaşıyorum. Yüzüme bakıyor bir an, sonra kalkıp gidiyor. Ardına bile bakmadan karanlıkta kayboluyor. Kediler nankörmüş sahi…

- Yazının başına dön!

Fatma Öcal

Yazar Hakkında

Web Sitesi: http://anime-ve-manga.blogspot.com/

Yazar Hakkında: 22 yıllık hayatına mümkün olduğunca az iş, çok saçmalık sığdırmış bir insandır. Dişi bir Oblomov'dur. Uyanık olduğu zamanların %90'ında uykusu vardır. Sabah uyur, akşam uyanır. Kimileri onun bir tabutta uyuduğunu söyler. Şayet, onu internet bağlantısı olan konforlu bir odaya bırakıp, dört-beş öğün de yemek sağlasanız kapıyı açmaya teşebbüs bile etmez. Japonya hayranıdır. Japon kültürü, dili, sanatı, kadını, erkeği ve hatta gay'i onun ilgi alanındadır. Profesyonel bir anime izleyicisidir. İsminin de burdan geldiği rivayet edilir vak'a-nüvislerce. Boş zamanlarında okula gider hatta zaman zaman derslere girdiğine bile şahitlik edenler olmuştur. Sınavlarına son dakikada çalışır buna karşın ortalama bir öğrencidir. Sanırım bir parça zeka sahibidir. Hayatı boyunca kayda değer bir iş yapmamıştır, pek niyeti de yoktur.

Sen Ne Düşünüyorsun?

    

Güvenlik Kodu: