Hastaneleri oldum olası sevmem. Hep zorunluluktan gidilen bir yer olduğu için midir bilmiyorum, genelde kaçmak isterim. Hastanelerin ne kadar yetersiz olduğundan, efendime söyleyeyim ülkemizdeki sağlık sisteminin eksiklerinden bahsetmeyeceğim, çok uzun ve daha önce yazılanlarla aynı olan bir yazı olur. Benim hastanelerle ilgili değinmek istediğim, ilgimi çeken başka bir konu.

Benim kaçmak istediğim hastaneler her zaman ama her zaman doludur. Tabi ki gerçekten hasta olanlara hiç lafım yok, ancak bir de gerçekten hasta olmayan ama kendini hasta hisseden ya da zanneden bir kesim var ki, benim gözüm korkuyor varlıklarından. Bu kesimi çok inceledim ben. Genelde orta düzey ve altı gelire sahip, kadın ağırlıklı olan bu kesim, kesinlikle ama kesinlikle sağlıklı. O kadar sağlıklılar ki her gün hastaneye gidebilecek enerjileri var. Nereden biliyorsun diyeceğinizi de biliyorum. Ancak gözlemlerim sadece uzaktan izlemekten ibaret değil, yakinen tanıdığım kişiler de var böyle sağlıklı olan ama hep hastanelerde yatıp kalkan.

Öncelikle bu tip kişiler, kendileri ile ilgilenilmesinden çok memnun olurlar. Tansiyon ölçümü, kan sayımı, idrar tahlili, gibi uygulamalara bayılırlar. Doktorun verdiği sonuçları yorumlayabilecek kadar tıbbi terim dağarcıkları gelişmiştir ve asla bir doktorun tavsiyesi ile yetinip ona göre hareket etmezler. Birkaç tane gezerler, zaten bütün doktorları tanırlar.

Ben ülkemizdeki sağlık sorunlarının hastanelerdeki sıra ve kargaşa kısmının, özelikle bu hasta kimliğindeki sağlıklı kişiler tarafından yaratıldığına inanıyorum. Aslında hastanelere sadece hastalar gitse, çok fazla sıra olmayacağını, doktorların daha uzun süre bir hastayı muayene edebileceğini ve sabırlarının taşmayacağını, hastanelerin daha temiz ve gidilesi yerler olacağını düşünüyorum ve bu tezimi sonuna kadar savunuyorum.

Hastaneler hastalar içindir, hastalık hastaları için değil. Bu hastalık hastaları tipler gereğinden fazla pimpirikli oldukları için de yaptırdıkları testler, o testlerde ‘’ 3 ay ömrün kaldı’’ yazana kadar devam edecektir.