Pek tabii ki, özgürlüklerin tam oturmayışından bahsetmeye çalışacağım bu yazıda. Çok seslilik ya çok gürültü demek ya da çok fikir demek. Bizde ise elbette çok gürültü demek. Şöyle ki yasalarla kısıtlanan fikirler, AB yolunda eritilmeye çalışılsa da bizim millet eridi, cıvıdı bu yolda. Hala bi isim bulamadığımız demokrasimiz ya askeriye kurbanı ya yanlış politika. Öyle ki son zamanlarda Kürt kardeşlerimize yapılan bir gönül alma işini soyadı Türk olan bile bozup, huzur bozmaya yöneltebiliyor, böyle ucu açık kalan yasayı.

Yasakların bir diğer dalı olan medya yasaklarına bakalım şimdi. Pek değerli RTÜK’ ümüz herkezi 13  yaşın altında sayarak yasaklarını uyguluyor. Öyleki dikkat ediniz, Kemal Sunal ve Şener Şen’ in filmleri son yıllarda gösterilmez olmuştur.Niye, çünkü Şener Şen’ i, Kemal Sunal’ ı sevdiren argolarıdır. Bu filmlere baktığımızda, köy halkının ağzında sigara eksik olmaz.Bu filmleri şimdi izleyecek olursak salon camı gibi bi görüntüyü, bip bip diye bi melodiyle izlemek zorunda kalacağız. Bunun bir de yazılı medya yasakları ve özgürlükleri, her işi yapmak anlayanlara bakacak olursak; karikatür dergileri hiç bir yasağa aldırmadan yayın ilkesini devam ettirirken, bir gazete erotik olma yolunda adını ispata gidiyor. Bu erotikliğin bir yasağı yok elbette. Niye, çünkü bunu yasaklamak dar görüşlülük, geri kafalılık ya da şariatın habercisi sayılır. Bunu bilen genel yayın yönetmeni, hatta yönetim kurulu başkanları, bunu çok iyi kullanıp halk değerlerini çiğneyebiliyor. Diyeceğim o ki, bir Kemal Sunal argosu halkın ahlakını bozacakken çıplak, vücutlar değerlere barışık kalacak. Bir Türk ülkeyi karıştıracakken, diğer Türk yüceltecek. Bir karikatür bakanları güldürürken Başbakanı üzecek…

Kısaca tadını alamadığız bir demokrasimiz, adını koyamadığımız bir hürriyetimiz var.