Okullar genelde bilimsel derslerin verildiği mekanlar olarak bilinir. Okullar sadece bilimsel bilginin verildiği mekanlar değil, aynı zamanda kültür, sanat, siyaset gibi öznel kaynaklı derslerin de verildiği eğitim kurumlarıdır. Ancak okul; devletin, yani devletin başında bulunan siyasi anlayışın kontrolünde olduğu için özgür olarak kalmazlar. Devlet erkinin ideolojisi doğrultusunda şekil alırlar.
Bir insanın hayatının yarısı okulda geçiyor. Aslında hayatının yarısı değil tamamı… İnsanlar okul anılarını hatırlamak istemeyip, kötüleseler de okul anıları, onların yaşadığı anıların neredeyse hepsidir. İnsanoğlu ayağa kalkıp yürümeye başlamasıyla okul hayatı da başlamış oluyor.
İlk adım olarak ilkokul , sonra ortaokul , lise ve sonra üniversite derken hayatının yarısı geçmiş oluyor. Bir meslek sahibi olmak için hayatımızı bitiriyoruz. Bazı insanlar, hayatlarındaki olumsuzlukları göz ardı etmedikleri zaman hayatı anlamsız görüyorlar. İnsan, hayatı okulda öğrenir. Peki hayatı yaşayabiliyor mu? O yüzden okul hayattır.
Okul hayattır dediğine kısmen de olsa katılıyorum.Tamamen katılamıyorum,çünkü okul uygulamalı ya da yaşayarak eğitim verebildiği ölçüde hayattır.En iyi öğrenme yolu budur.Fakat bizim okullarımızda uygulamalı eğitim noksanlığı mevcut.
Okul uygulamalı eğitim verdiği ölçüde hayattır.Ezberci eğitim veren okullarımız kısa zamanda uygulamalı eğitime geçmelidir.Uygulamalı eğitim demek yaşayarak öğrenme demektir.En iyi öğrenme yolu budur.
Okul sende biraz takıntı yapmış milyonlarca insanda olduğu gibi… aslında bu sorunu 6 yıl önce ben de fark ettim ve bunun üzerine bir araştırma yaptım sonuç ise ‘Üniversite mezunu çaycı aranıyor’ kitabı oldu. Bence her öğrenci kendi için artık biraz endişelenmeli.
ben okulu sevıyorum sonucta ben 7. sınıfa gıdıyorum anaokulu da dahıl olmak uzere 8 yıldır bu okulda okuyorum ve artık alıstım gıbı bısey,, omrumun yarısından fazlası okulda gectı zaten, 90 tatılın olmadıgı zamanlarda sureklı okula gıdıp geldıım, tabıı kı aralarında okuldan nefret ettıgım gunlerde oldu hatta yettı arık okulu bırakıyorum falan dedıgım gunlerde ama ne olursa olsun ben artık hepımızın okulu sevmesı gerektıgı kanaatını getırdım. sonuc olarak okula sureklı gıden bız cocuklar bellı bı sureden sonra “ergen” oluyoruz ve zorluklara katlanmaya alısmamız gerekıyor. ama benım bu dusuncelerıme zıt hareket eden cocuklarda var tabııkı.. mesela okulu sosyal bır ortam gıbı gorup; arkadaslarıyla sohbet etmek ıcın gelenler falaan..
herne ıse artık bu yorumumu bıtırmek ıstıyorum; herkese cok ama cok tesekkur ederım. saygılar..