Aslında çok şey var söylenmesi gereken. Şöyle bir bakılsa etrafa her şey apaçık ortada. Kimi yanımızdan gelip geçiyor kimisi ise arkasına bile bakmadan yol alıyor. İnsanoğlu çok garip. Hele ki bu zamanda. Kimi dinsiz-imansız, kimi anlamsız, kimi işsiz, kimi ise hiçbir şey. Ne olduğu önemli değil. Aslında önemli olan insan olması!

İster Müslüman olsun, ister Hıristiyan ister Yahudi, ister aptal olsun, ister zeki, ister işsiz olsun, ister yönetici… Hiçbir sıfat içimizde sahip olduklarımızdan öte değil… Ne düşünüyoruz, ne istiyoruz, kimin elini tutuyoruz, kimin arkasındayız, ve neyiz? İster Allah’a inan istersen bir taşa, önemli mi? İster yönetici ol, ister hademe, önemli mi? İster uçuyor ol, ister yürüyor, önemli mi? İnsan olmadıktan sonra! İnsan olup saygı göstermedikten sonra, çevrendekilere sevgi göstermedikten sonra, hayatındaki her şeye bağımlı olmadıktan sonra, seni doğurana karşı bir şey hissetmedikçe bedenin ne önemi var?

Ne önemi var isminin önündeki sıfatların, ne önemi var arkandan konuşulmasının? Kimin için yaşıyorsun? Kendin için mi, yoksa başkaları için mi? Vicdanın için mi, yoksa başkalarının vicdanları için mi? Kimin için yaşıyorsun? Ne için yaşıyorsun?

Hayat aslında bir gösteri. Yapımcısı, sunucusu, prodüktörü hepsi birbirinin aynısı olan bir gösteri. Yönetmeni olan, “yaratan” bizi gösteri esnasında serbest bıraksa da aslında kendimizi bile unutuyoruz ara ara…

Ee ne olmuş? Aç bir bira! Reytinglerin düştüğüne yan. Sonra nasıl olsa reyting getirecek bir program bulursun. Nasıl olsa izlenme rekorları üstüne inşa edilmiş bir hayat kurarsın… Nasıl olsa hem kendini hem de neden yaşadığını unutup, yeni bir sayfa diyip kendini avutursun…