Aslında ‘EMO’ diye tabir edilen kültürün (bana kalırsa kültür erozyonunun) temsilcilerinin ne giydiği ne dinlediği pekte mühim değil.. Gençlik hevesleri, arzuları, beğenilme isteğiyle birleşince ve işin içine birde ‘farklı olma’ dürtüsü girince bu sonuç kaçınılmaz hale geliyor.. ‘Dürtü’ dedim çünkü zamane gençliği, farklılığı duygular ve düşüncelerde aramak yerine, kendilerini kısa bir zaman dilimi içerisinde tatmin edecek kıstaslarda (en basitinden dinlediği müzik, saç şekli ve giyim tarzı) arıyor.. Yinede aklı başında gençler, kendilerini düşünce ve felsefe anlamında diğer insanlardan üstün gören ve gerçeği(!) herkesten önce farkettiğini zannedip diğer insanlara acıyan bu tiplerin aslında ne kadar zavallı durumda olduğunu görebiliyor.. Dediğim gibi buraya kadarı mühim değil..

İşin vahim tarafı bu erozyonda kendini kaybetmişlerin, güzel dilimizin kelimelerini sırf kendi nefislerini tatmin etmek uğruna bilerek ve isteyerek yanlış yazmaları, kurallarına dikkat etmemeleri ve henüz bu akıntıya kapılmamış tazecik beyinleride bu yanlışlığa özendirmeleridir..

Şahsen herhangi bir sohbet ortamında böyle birine denk geldiğim anda tepkimi yine Türkçe ile koyuyorum.. Onları görünce konuşma dilinde basitleştirilmiş kelimeleri de yazı dilindeki halleriyle kullanıyorum (‘geleceğim’ yerine ‘gelicem’ gibi) :)

Linkinizi eşisözlükten buldum ve yazarın yazdıklarıyla yazarın yazdığı yazı hakkındaki yorumları okudum.İlk önce sayın yazara sormak istiyorum?” Siz sanırım çok aşmış bir insan gibisiniz.O kadar aşmışsınız ki içiniz ve dışınız bir olmuş.Söyler misiniz? İçi dışı bir olan bana tek bir insan gösterebilir misiniz?Hem haydi diyelim öylesiniz? Yaa ne kadar sıkıcısınız.İçiniz de aynı dışınızda,siz bir hikaye olsanız daha ilk sayfalarda sonunuz tahmin edilirdi.İnsanlar bu ülkede maalesef müslüm de dinleyip tutucu olabiliyorlar sizler gibi( hiç anladığınızı sanmıyorum) Rachmaninoff da dinleseler.Maalesef tutuculuğun kültür seviyesiyle alakası yok.Uyduruk insan olmala alakası var.