Zaman geçtikçe insanlar yaşlanıyorlar, yaşlandıkça zaman daha hızlı geçmeye başlıyor. İnsanların kafalarında kurguladıkları yaşantı ile yaşadıkları arasında hep büyük bir fark vardır.

Çocukken okulu bitirmeyi, erkekse sünnet olmayı ve askere gitmeyi, üniversiteyi kazanmayı, iş bulmayı, sevgili bulmayı, evlenmeyi, çocuk yapmayı, araba almayı, maaşının artmasını, ev almayı, yeni bir araba almayı, v.b. hayaller/hedefler içerisinde olunur. Tüm bunları monoton bir yaşantı sonrası elde ederiz.  Peki tüm isteklerimiz yerine gelince yine mutlu olacak mıyız? İşte bu sorunun cevabını kimse bilmiyor çünkü hiç bir zaman tüm istekleri yerine gelen insanlar yoktur. Sadece ve sadece hayatın yazılı olmayan kurallarını sırasıyla uygulayan ve monotonluğa kendini kaptıran insanlar olarak yaşamımıza devam ediyoruz. Okulu bitiriyoruz, ne oluyor? Askere gidiyoruz. Sonra ne oluyor? İşe giriyoruz. Evleniyoruz. Ne oluyor? Eşimizi çalışmaktan uzun süre görebiliyor muyuz? Peki, istediğimiz arabayı alınca ne oluyor? Hafta sonu 1 gün boş anımızda 3-4 saat kullanıyoruz veya senede alabildiğimiz 15 günlük izinde kullanıyoruz.

Kendi hayatımı mı anlattım, yoksa herkesinkini mi özetledim bilemem ama, bence ben iyi rahatladım :).