Neden yoruldum? Karanlık sokak… İt uğultuları ile sarsılıyor tenha sokağın sakinliği, ya da içimdeki köpeklerin uğultusu olsa gerek… ( Neden kimse pencereden bakmıyor? )
Tanrım… İçimde birşeyler konuşuyor, sanırım dedikodumu yapıyorlar… ( Evet bütün uzuvlarım benden nefret ediyor…) Aslında yağmur damlasında boğulmak gibi bir şey bu hayatta yaşamak. Düşünsene ( düşünüyorum ) olumsuzluklar karşısında, nasıl bir şebek haline dönüyorsun. En sakar halinle kendini bir damlada boğuyorsun (haklıyım ).
Boşver… Şimdi rüzgarın uğultusundaki gizli melodiye kulak vermem lazım. Çok uzaklardan beni çağırıyorlar, gitmek ve gitmemek arasında karamsarlığa düşmüş kara düşünceler arasında savaş verirken, işte yorgunluğumun sebebini, bir nebze olsun anlatabiliyorum düşüncelerindeki zafer duygusu ile biraz rahatlama seansı geçiriyorum. Peki ya sonrasında?
Sonrasında, çirkin insanların tahammül sınırımı zorlama denemelerindeki düştükleri gülünç duruma, kendi kendime gülüyorum. Bütün uzuvlarım benden nefret ediyor. Müptelası olmuşum sanırım, kaybedenlerin yolunda kaybetme yarışına girişimlerinin… Yoruluyorum, yoruluyorum çünkü ruhum sıkılıyor, bedenimle bir uzlaşma noktasında buluşmaları için birisinin terk etmesi lazım. Ruh olup uçsam mı, beden olup ruhsuzlaşsam mı ? Düşünüyorum, düşümdeki boş karanlık deliğin düşünceme neler kattığını ve katarken nasıl bir hazla duyguya kapıldığımı…
Birini düşünürken bir ötekini hep geçiştiriyorum ancak bunun etkisi zincirleme olarak ters tepki yapıyor oysa ben bir çok şeyi aklımdan çıkartmayı düşünüyordum. Bir çok şeyi düşünürken bunların çoğunu geçiştirip birine odaklanıyordum, demek ki ben bir çok şeyi düşünmüyorum. ( Deli miyim ya da kendimi mi kandırıyorum?)
Mantıklı düşünmenin aslında bunca mantıksız olaya rağmen ne kadar mantıksız olduğu kanısına varmam hiç de zor olmadı. Peki mantıklı düşünme neydi, nedendi? İt dalaşı oynuyorlar beynimin bir noktasında şeytanın piçleri! Ruhumun temiz yalanlarını artık söylemiyorum. Ben aşağılık birisiyim, çünkü tanrım sözümü tutmadım ve yoruldum…
beğendim..daha doğrusu beğenmek de nesi bu bana düşmez ben sevdim sadece:)tebrik ediyorum..
içimiz üsrekli susmadan konuşuyor gerçekten böyle.. bazen susmasını dilesek bile konuşmaya devam ediyor.. tebrik ederim gerçekten, bende çok sevdim..
Beğenilen yazımı yoksa taşıdığı duygumu ?