“ALLAH KATINDA EN ÜSTÜN OLANINIZ TAKVADA EN İLERİ OLANINIZDIR” ayet-i kerimesinden anlayacağımız esas mesaj üzerinde duralım bu yazıda. İslam dini şan, şöhret, para, mevki, şatafat, gösteriş, zorbalık dini değildir.

Son hak din olan İslam paraya değer vermediği gibi, parayla caka satanlara da itibar etmez. Süse ve gösterişe kapılan insanların İslam diniyle olan münasebetlerinde problem vardır. Son derece saf olan İslam dinini süse ve gösterişe alet edenler bilerek veya bilmeyerek gaflet ve dalalet içindedirler. İslam hiçbir zaman bunların anladığı bir din olmamıştır. Kâr elde eden ve daha çok kâr peşinde koşan ve bu kazandıkları paraları çevresindeki yoksul insanları görmezden gelerek kendisine harcayan müminler gerçek anlamda Müslüman olamazlar. İslam dini sadece beş vakit namaz kılıp, hacca gitmekle mensubu olunacak basit bir din değildir. Sosyal hayata müdahaleleri olan, kişiye erdem, insanlık, ahlak değerleri yükleyen sağlam ve güçlü bir dindir. Gerçek mümin işte bu değerlerle bezenen ve İslam’ın gerektirdiklerini yerine getirmeğe çalışan kişidir. Dünyalık tabiri tâ Yunus Emre’den itibaren kullanılagelmektedir. ”Mal da yalan mülk de yalan, var biraz da sen oyalan” dizesinde Yunus Emre dünyalık kavramını ne güzel ifade etmiştir! Bu tabir kısaca dünya malının fani olduğunu ve gönül verilmemesi gereken bir şey olduğunu anlatır. Bu dünyadaki mallar öteki dünyada sizin lehinize delil olarak kullanılmayacaktır. Yaradan ALLAH sizi mallarınız ile değil, TAKVA ile ölçecektir. Takva size mahşer gününde cennete girmenin kapılarını aralayacaktır. Erdem, ahlak, insanlık değerleriyle bir ömür geçiren ve Allah’ın farzlarını elinden geldiğince yapmaya çalışan müminler üzerlerinden ırmaklar akan cennetle müjdelenmişlerdir. Bu değerlere teğet geçenler ve sadece farzları ifa etmekle cennete gireceklerini sananlar yanılıyorlar. Mümin sadece ALLAH’ın farzlarını ifa eden değil, güzel insan Hz.Muhammed’in(s.a.v) sünnetini örnek alarak hayatına elinden geldiğince uygulayandır. Hırsızlığın, aldatmanın, yalan söylemenin, iftira etmenin, yolsuzluk yapmanın evrensel ahlak kurallarına uymadığını bilmekteyiz. Batı’nın ahlak filozofları da erdemli insan olmanın yukarıda sıraladığım çirkeflikleri yapmamaktan geçtiğini söylemekteydiler. Onların düşünerek ürettiklerini biz hak din İslam aracılığıyla öğrenmekteydik. Farklarımızdan biri buydu. Biz İslam’la bunları öğrenirken, onlar uzun uzun kafa yorarak bu değerlerin büyüklüğüne ulaşmıştı. Diğer bir fark ise, onlar Hristiyan ya da Musevi iken, bizim Müslüman olmamızdı. Bizim ayrı bir yerimiz vardı. Onlar dinini inkar etmiş ve dine nifak sokmuş insanların soyundan geliyordu. Böyle olmasaydı KUR-AN’I KERİM indirilmez, (eski ahit)Tevrat ile yola devam edilirdi. Müşrikler Tevrat’ı yozlaştırdılar; akabinde gelen İncil’de yozlaştırıldı. Yeni bir kitaba ihtiyaç duyuldu ve KUR-AN’I KERİM son ve ahirete kadar değişmeyecek kitap olarak dünyaya indirildi. Yalan söyleyenin, iftira atanın, hırsızın, kötünün kıldığı namaz, dinsizin kılmadığı namazdan bin kat daha hayırsızdır veya komünistin dinsizim demesi, dincinin dindarım demesinden daha hayırlıdır(Yaşar Nuri’nin ALLAH ile ALDATMAK kitabından bir alıntı) .Bu kişi ALLAH ile aldatan grubuna dahil olmuş ve garabet içinde yüzmektedir. Böyle kişilere ”dindar gibi görünüp dinci olanlar” diyorum. İlk zamanlarda Tevrat ve İncil nasıl yozlaştırılmışsa, bugün dinci gruplar da aynı işlevi görmektedir.

Sonuç olarak,takva ALLAH katında bir ölçüdür. Takva HZ.MUHAMMED’i ve Kur-an’ı Kerim’i dikkate alan insanlarla teraziye konulacak ve diğerleri teraziye bile alınmayacaktır. Süsü, şatafatı seven ve gösteriş meraklısı insanlar ile dindar geçinen insanların durumları vahimdir. Ancak en vahimi,ALLAH ile aldatan kesimdir ve bunlar dine ihanet etmektedir.