Ne anlamı var ki aşırı mesajlaşmanın? Duygu yok, his yok. Yazıldığı gibi okuyorum. Gülücük işareti sayesinde gülüyorum. Ayrılmanın tohumları mesajlarda atılıyor, çok yazışalım derken, ilişki uçuruma sürükleniyor.

İnsanların elinde devamlı telefon… Arkadaşlarıyla buluştuğunda telefon, ailesiyle sohbet ederken telefon, bıktırıyor bir saatten sonra telefon. İnsan ilişkilerini zedelemeye çok müsait bir araç telefon… İnsanda sabır bırakmayan yine telefon…

Mesajımıza derhal cevap gelmesini istiyoruz, gelmediğinde vehim altında kalıyoruz. Haberimiz yok, kendimizi telefona esir ediyoruz. Esaret altında yaşıyoruz. Telefon iyi ki icat edildi, diyoruz ama telefonu amacının dışında kullanıyoruz. Eskiler sabretmiş, yıllarca beklemiş yârini. Telefon varken bile sabretmesini beceremiyoruz.

Telefon insana kolaylık sağlıyor diyoruz. Ufacık alete benliğimizi veriyoruz. GSM reklâmları ise bizim daima yazışmamızı istiyor. Duyguyu at çöpe, para mühim diyor. Bir aletin maskarası oluyoruz, bir alete kendimizi satıyoruz.

Gelin hep beraber ilişkileri iyileştirelim. Bu lanet olası telefona bel bağlamayalım. Çok seviyorsak sevgilimizi ara sıra arayalım. Bu aşırı mesajlaşmaya bir dur diyelim.