Eğitim sistemimiz üniversiteye kadar ezberci, tembel, soru sormayan, bilinçten uzak, notla korkutulan, üretici olmayan, hakkını savunmayan, itiraz etmeyen, düşünme yöntemini bilmeyen, aktarılan bilgilerin mutlak ve değişmez doğrular olduğuna kesinlikle inanan, yaratıcı düş gücü olmayan, kendini ve gününü kurtarmanın temel düşünce olduğuna inanmış genç nesiller yetiştiriyor. Bu sistem aslında kısmen üniversitede de devam ediyor. Ülkemizde üniversitelerde okuyan genç nesiller de şimdiye kadar almış oldukları alışkanlıkları, davranışları üniversitede de devam ettiriyorlar. Kendilerini yenilemiyorlar, kabuk değiştirmiyorlar.

Üniversite gençliği genel olarak olaylara, tartışmalara, görüşlere bulundukları odanın penceresinden bakıyor. Tüm odaların penceresinden bakmaktan çekiniyor, işine gelmiyor, korkuyor. Aslında diğer odaların penceresinden bakmak, ondan bir şey götürmez. Tam tersine ufkunu genişletir, düşünce birikimine zenginlik katar ve empati yapmasını sağlar. Herhangi bir gazetedeki haberle, bu gazete şu partinin mi, şu grubun mu diye yaftalıyor. Belki o gazeteyi bir defa açıp baştan sona okumamıştır bile. Ona göre doğruları, gerçekleri tarafsız yazan tek gazete kendi grubuna, kendi görüşüne ait gazete. Kendi görüşündeki gazete ise, kendine muhalefet diye bir sendikacının “sigortasız işçi çalıştırıyor” başlığıyla haber veriyor. Tamam bunu vermesi güzel, böyle bir olay varsa halk öğrensin. Ama bu haberle birlikte o sendikacının mal varlığını da haber yapıyor. Tamam, bunu da öğrenelim. Ama, ülkemizde bir çok sendikacın mal varlıkları tartışmalı, usulsüzlükleri var. Peki gazetelerinde neden diğer sendikacıları mercek altına almıyorlar, incelemiyorlar. Çünkü çoğuyla aynı kaseden çorba içiyorlar.

Aslında sadece bir habere göre yaftalama işi sadece o kişinin hatası değil. O kişiye sadece bir odanın penceresinden hayatı gösterenleri yaptıkları bir şey. Onlara göre haberciliği kendi dergileri yapar, eğitimi kendi okulları verir, yurtdışındaki bağlantıları, ticaret hacimlerini kendi sivil toplum kuruluşları yapar. Ama o kişi de diğer odaların kapısını açmaktan çekinmemeli, üniversite öğrencisinin verdiği sorumlulukta olmalı, okumalı, araştırmalı, fikir süzgecinden geçirmeli, yorumlamalı ve eleştirmeli. Sezar’ın hakkını Sezar’a verebilmeli.

Hepimiz için ilk önce gelen bir tebaanın, kendi çıkarlarımız değil, ülke değerlerini ve insanlık değerlerini bir ortak paydada düşünmeli ve ona göre hareket etmeliyiz.

Kaynak:

21.Yüzyıl ve Türkiye-Erol Mütercimler(Güncel Yayıncılık)

Okumaya Bunlarla Devam Et:

• Musafahayı ve Modernliği Sorgulayalım
  Üniversitede okuyan bir genç olarak gözlemlediğim kadarıyla üniversite öğrencilerinin çoğunun dinden...
• Eğitim
  (Yazı ciddi manada uzun ve dağınık gelebilir sizlere. Ama bu yazımı şekil yönünden değil, daha çok i...
• Kaçınılmayan Tecavüzlerim De Oldu. Hadi Hayırlısı
  Bahsi geçen tecavüz gerçek anlamda bir tecavüz değil neyse ki... Bu, sürece yayılan tecavüzlerden. B...
• Gazi’de Okuyacak Olanlara Bazı Öğütler
  Çalışmışsın sınava bütün bir hayatını kurtaracağına dair büyük bir inançla… Zaman gelmiş; sınav olmu...
• Kantin Medeniyeti
  Aslında kanayan yaralara parmak basıp kimsenin canını yakmak istemiyorum. Fakat canımız yanmadan, ya...